að láta heyra í sér hérna aldrei þessu vant. Það eru nú líklega samt allir búnir að gleyma þessari síðu hjá manni. Ég er byrjaður í lögfræði í háskólanum, sem lýsir sér í því að nú er föstudagur og ég er að lesa. Eða réttara sagt er ég að fara að lesa. Ég lennti óvart ofan í Útsvar í sjónvarpinu, og það var beib að keppa fyrir Hafnarfjörð. Ég er að hugsa um að flytja þangað. Verst er þó að þetta var Silja Úlfars, hún er hlaupadrottning þannig að ég næ henni aldrei. Ég held svei mér þá að ég fari að tjá mig reglulega hérna, svona þar sem maður getur rifið aðeins kjaft og ekki haft of miklar áhyggjur af lífinu. Svo veit ég líka að þetta fólk fyrir austan sem eftir er saknar mín mikið. Maður verður að vera góður við það fólk líka. Ég held að ég stökkvi til og fari að byrja að lesa aðeins, er að fara í próf 18. október, og hann nálgast óðfluga. Ég hugsa allavega að ég verði ekki truflaður af sjónvarpinu þar sem að bíómynd um tvo hunda og kött sem fara í langferð um bandaríkin var að byrja. Þessi mynd er sennilega í gæðaflokki með Mighty Ducks 2. Heyri í ykkur seinna....látið heyra í ykkur.. og munið að stefnandi stefnir stefnda með stefnu og ég skil ekki af hverju þetta kemur svona klesst út hjá mér

Jæja hef ákveðið að smella inn einni færlsu eða svo í tilefni af sumarkomunni. Ég ætla að vara alla þá við sem hafa ekki mikinn áhuga á Íslenskum fótbolta, þessi færsla er bara um íslenskan fótbolta, og hún er LÖNG. Þið hinir skuluð endilega lesa og reyna að njóta og mynda ykkur skoðanir. Þó það taki kannski nokkrar lotur.

Sumarið kom um síðustu helgi þegar Íslandsmótið í knattspyrnu byrjaði, og það alls ekki á slæmum nótum. 24 mörk í sex leikjum eða 4 mörk að meðaltali í leik. Þó svo að ég sé svolítið seinn ætla ég að spá í deildina núna. Akkúrat núna er 2.umferðin að klárast. En það á nú ekki að hafa mikil áhrif á spánna hjá manni þar sem að nú er loksins búið að fjölga í deildinni, og þess vegna verða leiknar 22 umferðar á tímabilinu. En smellum okkur í spánna:

Breiðablik: Blikarnir eru loks búnir að festa sig í sessi í deild þeirra bestu, eftir margar tilraunir. Ef ég er ekki að rugla er þetta þriðja tímabilið sem þeir spila í efstu deild, en áður höfðu þeir alltaf fallið úr deildinni. Ólafur Krisjánsson er efnilegur þjálfari og hefur gerði fína hluti með liðið á síðasta tímabili, liðið spilaði oft á tíðum skemmtilegan fótbolta. Faránlegur mikill fjöldi jafntefla (9) gerði það hins vegar að verkum að þeir fóru ekki ofar en 5.sæti. Heilt yfir var tímabilið þó ásættanlegt en þeir komust einnig í undanúrslit í Visa-bikarnum.

Litlar breytingar hafa orðið á leikmannahópnum frá síðasta tímabili, Blikar hafa misst Gunnar Örn Jónsson í KR og Kristján Óli Sigurðsson gerðist þjálfari hjá Hvöt. Marel Baldvinsson kom síðan heim frá leiðindabænum Molde. Með það í huga verður hreinlega að segjast að allt fyrir neðan 5.sæti í ár verða vonbrigði. Ólafur hefur getað unnið nánast með sama hóp og hefur styrkt sóknina með tilkomu Marels. Ef að Breiðablik ná að klára leikina sína og missa þá ekki niður í jafntefli eins og svo oft í fyrra þá mun þeim takast að festa sig í sessi með betri liðum deildarinnar. Ef þeir gera það hins vegar ekki, eins og lítur reyndar út fyrir miðað við leikinn uppá skaga um síðustu helgi, verður stutt í vonbrigðin. Ég er gríðarlega spenntur fyrir að sjá hvernig Marel og Prince munu ná saman í framlínunni í sumar, en þeir haf a báðir sannað að þeir eru góðir framherjar. Prince var þó seinn af stað í fyrrasumar, en ætti nú að vera búinn að aðlagast sambaboltanum á Íslandi.

FH: FH-ingar misstu titilinn frá sér í fyrra yfir til Valsmanna, sem á þeim tímapunkti langaði einfaldlega miklu meira í hann. Þeir enduðu þó tímabilið á jákvæðum nótum þegar að Óli Jó náði loksins í bikarmeistaratitillinn. Hann tók stuttu seinna við landsliðinu og Heimir Guðjónsson, fyrrverandi aðstoðarþjálfari og fyrirliði, tók við af honum. Það var að mínu mati mjög rökrétt ráðning sem hefur það í för með sér að skipulagið á liðinu hefur ekki breyst mikið í vetur, enda hafði Heimir verið hægri hönd Ólafs síðan hann lagði skóna á hilluna. Heimir er kannski eitthvað spurningamerki, enda er þetta í fyrsta skipti sem hann er aðalþjálfari. Ég hef hinsvegar ekki nokkra trú á því að það muni nokkuð vefjast fyrir honum í sumar, enda býr hann yfir gríðarlegri reynslu eftir langan feril og aðlögunina hjá Óla.

Aðeins hefur kvarnast úr hópnum hjá FH í vetur. Sverrir Garðarsson fór í atvinnumennsku í Svíþjóð og Auðun Helgason fór í Fram. Aðalsöknuðurinn er þó klárlega í Sverri þar sem að Auðun hefur verið meiddur síðustu 2 tímabil og er að þar að auki orðinn 34 ára gamall. Til að fylla skarð þeirra komu þeir Höskuldur Eiríksson frá Víkingi R. og Halldór K. Halldórsson, ungur og efnilegan leikmann, frá Leikni R. Segja má að Sverrir sé sá eini af leikmönnunum sem fóru sem spilaði eitthvað af viti hjá þeim í fyrra, en einnig er hægt að minnast á að Sigurvin Ólafsson hætti hjá FH og gékk til liðs við Gróttu í dag. Heimir kallaði síðan á þá Jónas Grana, markakóng frá því í fyrra, og Atla Viðar til baka úr stuttri útlegð hjá Fram og Fjölni. Það er því að mínu mati ekki hægt að segja að FH liðið hafi veikst mikið, þó margir hverjir hafi verið að reyna að gera mikið úr brotthvarfi Sverris, en ég tel að það muni ekki gera mikinn óskunda í vörn FH í sumar. Það er alveg klárt að FH setur markið á að endurheimta meistaratitillinn í sumar og allt annað fyrir neðan 2-3 sæti er í raun og veru óásættanlegt. Þar spila nokkrir þættir inní, eins og til dæmis að undanfarin ár hefur ekki verið mikil hreyfing á leikmannahóp FH. Lykilmenn hafa ekki verið að hverfa úr Hafnarfirðinum í bílförmum, þó að einn og einn hafi vissulega farið. Í svipinn man ég reyndar bara eftir þremur leikmönnum sem hafa spilað einhverja stórrullu hjá liðinu sem hafa yfirgefið það síðan þeir urðu islandsmeistarar árið 2004. Það eru Emil Hallfreðsson, Alan Bogvardt og nú síðast Sverrir Garðarsson. Það gerir einn lykilmaður fyrir hvern Íslandsmeistaratitil. Það verður að teljast ásættanlegt sérstaklega þegar maður lítur til liða eins og til dæmis ÍA 92-96 sem máttu þola mun fleiri mannshvörf ár hvert. Annar þáttur sem hefur mikið að segja í stapíliseringu liðsins er eins og fyrr segir að það hefur nánast leikið eftir sama skipulagi síðan Ólafur Jóh. tók við liðinu og að mun ekki breytast mikið í sumar. Sem sagt lið sem er mest allt búið að spila töluvert lengi saman undir sama skipulagi, og með reynslubolta sem hafa smakkað á atvinnumennskunni. Það er blanda sem getur varla klikkað og ef það gerir það verður það skandall.

Fjölnir: Ég held svolítið uppá Fjölni, það var eitthvað gríðarlega sjarmerandi við Öskubuskuævintýri þeirra í bikarnum í fyrra. Þrátt fyrir að þeir hafi verið lið nr. 3 til að fara upp úr fyrstu deildinni í fyrra tel ég að þeir muni spjara sig best af nýliðunum í ár. Ásmundur Arnarsson þjálfari hefur styrkt liðið akkúrat á þeim stöðum sem þess þurfti, aftarlega á vellinum. Óli Stefán Flóventsson (frá Grindavík), Ágúst Gylfason (frá KR) koma með reynslu og gæði aftar á völlinn ásamt því sem hann fékk Kristán Hauksson á láni frá Val. Ólafur Páll Snorrason er síðan kominn aftur heim frá FH. Það sýndi sig í fyrra að það er stemming yfir liðinu í Grafarvoginum og sú stemming mun halda áfram í sumar, það er merkilega mikið af leikmönnum í Fjölni sem eru annað hvort uppaldir þar (ef svo má segja með svo ungt félag) eða hafa verið þar lengi. Það var til að mynda mjög gaman að sjá Gunnar Má Guðmundsson skora fyrsta mark Fjölnis í efstu deild, en hann hefur spilað með Fjölni allan sinn feril. Allt frá því í 3.deildinni og upp í efstu deild, þrátt fyrir að hann fengi tilboð til að fara annað. Hjartað mun því ráða miklu í sumar hjá Fjölnismönnum. Ég hef ekki trú á því að þeir verði í neinum teljandi fallbaráttu í sumar. Ég trúi því að 7-8 sæti muni verða þeirra staður í lok tímabils.

Fram: Þorvaldur Örlygsson er kominn í Safamýrina, og miðað við fyrstu umferðina virðist hann vera að gera góða hluti með Fram liðið. Auðun Helga frá FH, Paul McShane frá Gríndavík og Jón Þorgrímur Stefánsson frá HK munu allir styrkja liðið og verða sennilega byrjunarliðsmenn. Að auki kom Heiðar Geir Júlíusson aftur frá Hammarby. Þeir misstu aftur á móti markahæsta mann mótsins í fyrra, Jónas Grana, en ég held að það muni ekki koma að mikilli sök. Þorvaldur hefur verið sakaður um að láta lið sín spila afspyrnuleiðinlegan fótbolta, þar sem mikil áhersla er lögð á varnarleikinn. Sem dæmi um það má nefna Fjarðarbyggðarliðið sem hann þjálfaði í fyrra en það fékk aðeins á sig 17 mörk í 22 leikjum, en skoraði aðeins 23 mörk sem er lítið fyrir lið sem var í 5.sæti í 1.deild. Ég vil nú samt taka upp hanksann fyrir Þorvald og lít svo á að hann leggji, eins og aðrir þjálfarar, áherslu á styrkleika þess liðs sem hann þjálfar hverju sinni. Fram skoraði í það minnsta 3 mörk gegn Fylki í fyrstu umferð.

Fram verður á svipuðum slóðum og á síðasta tímabili, þ.e. 7.sæti eða eitthvað þar um kring. Það verður þó ekkert meiriháttar bras í Safamýrinni, sem menn á þeim bænum munu sennilega taka fagnandi.

Fylkir: Fylkir stóð sig vel í fyrra og landaði þegar aflinn var talinn 29 stigum sem gaf þeim 4.sætið og þáttökurétt í Inter-toto. Nokkrar breytingar hafa átt sér stað í Árbænum í vetur. Christian Christiansen er farinn sem og Albert Ingason og Páll Einarsson, sem er hættur. Í staðin hefur Leifur Garðarsson fengið Ian Jeffs frá eyjamönnum, sem er gríðarlegur liðsstyrkur, Jóhann Þórhallsson (KR), Allan Dyring (FH) og félaga Gunnars á DV Viðar Guðjónsson (víkingi). Fylkir er því ekki í slæmum málum. Þeir hafa ekki misst neitt úr vörninni hjá sér frá í fyrra, sem var sú sterkasta og fékk aðeins 17 mörk á sig. Liðið skoraði hins vegar afskaplega lítið eða aðeins 23 stykki. Leifur hefur aftur á móti verið að vinna í þeim málum í vetur, eins og má sjá á þeim leikmönnum sem hann hefur fengið til sín. Ian Jeffs og Jóhann Þórhalls eru leikmenn sem geta skapað og gert mörk og það er það sem Fylkir mun þarfnast á tímabilinu.

Stefnan fyrir tímabilið hjá Fylki hlýtur að vera sú að styrkja sig í betri hluta deildarinnar, eftir að hafa verið í töluverði lægð árin á undan. Leikmannahópurinn er líka einfaldlega það góður að það ætti ekki að óréttanleg krafa. Fjalar Þorgeirsson, David Hannah, Kristján Valdimarsson, Valur Fannar Gíslason, Ólafur Stígson (ef hann sleppur við meiðsli), Peter Gravesen, Ian Jeffs, Jóhann Þórhalls og Allan Dyring. Þetta er einfaldlega ágætis upptalning svona á pappírunum. Það á síðan eftir að koma í ljós hvort að þessir leikmenn standi ekki undir því og falli í meðalmennskuna sem hefur einkennt Árbæinn síðustu tímabil, á undan því síðasta að sjálfssögðu. Það er reyndar mín spá að Fylkir verði um miðja deild, þó svo að byrjuninn hjá þeim sé ekki glæsileg.

Grindavík: Það hamast allir við að spá Grindvíkingum falli, það hörðu falli. Milan Stefán Jankovic er holdgervingur knattspyrnunnar í Grindavík síðustu 15-20 ár. Í rauninni ætti knattspyrnudeildin þar í bæ að setja andlitsmynd af kallinum í merki liðsins, en það er önnur saga. Gríndarvíkurliðið hefur orðið fyrir gríðarlegri blóðtöku fyrir tímabilið en þeir Óli Stefán og Paul McShane eru báðir farnir og það er því ekki annað hægt en að vera svartsýnn á gengi þeirra í sumar. Þeir hafa lítið styrkt sig og þá helst í útlendingum, sem virðist reyndar vera sagan endalausa hjá þeim þvílíkt er vesenið í kringum þá. Það er líka ótrúlegt að þeir leikmenn séu fyrst að koma núna þegar mótið er rétt að hefjast eða jafnvel hafið. Jankovic virðist samt alveg hvað hann er að gera og hann er með einn allra skemmtilegasta leikmann sem hefur spilað á Íslandi, Scott Ramsey, í sínu liði og hann verður allt í öllu í sumar. Hef alltaf haldið mikið upp á þann leikmann. Grindvíkingar munu selja sig dýrt í allt sumar en það mun þvi miður ekki duga þeim og þeir verða neðstir þegar uppi verður staðið.

HK: “Litla” Kópavogsliðið hélt sér uppi með hjartanu í fyrra, þar fóru fremstir í flokki Jón Þorgrímur Stefánsson og markvörðurinn Gunnleifur Gunnleifsson. Jón Þorgrímur er farinn og Oliver Jaager líka. Gunnar Guðmundsson, fyrrverandi þjálfari Leiknis F., hefur fengið þrjá útlendinga í liðið. Annað tímabilið er oft erfitt fyrir lið eins og HK eftir góðan árangur timabilið á undan. Þar er hægt að nefna Ipswich og Reading á Englandi og Þrótt 98 eða 99, að mig minnir, hér á Íslandi. Tímabilið verður mun erfiðara fyrir HK en í fyrra og þeir verða í baráttu við að halda sér uppi fram í síðustu umferð.

ÍA: Skagaliðið byrjaði ekki vel í fyrra, en eftir að Guðjón Þórðarsson fékk 2 króata til liðs við sig fóru hlutirnir að snúast. Gaui pakkaði í 5 manna vörn og smám saman fóru stigin að safnast upp. Guðjón veit alveg hvað hann er að gera, þó ég sé ótrúlega þreyttur að heyra tugguna um að þegar maður er ekki með með boltan verjist maður og þegar maðu er með boltan sæki maður. Lítið brottfall var úr liðinu í vetur og Guðjón hefur bætt við einum króata í viðbót, dana í markið og Stefán Þór er kominn aftur heim. Markmiðið er því augljóslega að gera ekki verr en í fyrra þegar þeir enduðu í 3.sæti og voru eiginlega spútniklið tímabilsins. Það verður gríðarlegur styrkur fyrir ÍA að fá Stefán í framlínuna og það væri gaman ef að Guðjón myndi hafa Björn Bergmann frammi með honum. Það verður hins vegar að teljast ólíklegt að Guðjón fari að nota 2 framherja samtímis í sama leiknum. Guðjón er heilin á bakvið liðið og hann er með sterka pósta í liðinu, syni sína Bjarna og Þórð og svo Stefán. Guðjón er winner og ÍA verður á svipuðum stað og í fyrra.

Keflavík: Keflavík er spurningamerki fyrir tímabilið. Talað hefur verið um fjárhagserfiðleika hjá knattspyrnudeildinni og þeir hafa misst bæði Jónas Guðna og Baldur Sigurðsson af miðjunni frá sér. Aftur á móti hafa Hörður Sveinsson og Hólmar Örn Rúnarsson komið til baka frá Danmörku og það breytir dæminu dálítið. Svo hefur Kristján Guðmundsson fengið Patrick Redo og Hans Mathiesen frá Fram. Þeir héldu líka Simún Samúelsen sem var gríðarlega mikilvægt fyrir þá. Það er í rauninni ómögulegt að segja hvað Keflavík gerir í sumar, þeir gætu hýft sig upp í efri helming deildarinnar en það er líka spurning hvernig þeir höndla hlutina ef þeir lenda í mótlæti. Krisján tókst ekki vel á við það í fyrra og botninn datt algjörlega úr öllu hjá þeim. Spiluðu með kúkinn í buxunum helming mótsins. Ómar Jóhannsson, Guðmundur Mete, Þórarinn Kristjánsson og Guðmundur Steinarsson eru allir til staðar ásamt áðurnefndum leikmönnum og það verður að segjast eins og er að þessi hópur leikmanna er vel samkeppnisfær hvaða liðum sem er í deildinni, eins og sannaðist í fyrstu umferðinni.

KR: Tímabilið í fyrra var algjör martröð í vesturbænum. Þeir björguðu sér þó frá falli og réðust í nauðsynlegar breytingar. Logi Ólafsson var ráðinn þjálfari og hann tók til við að yngja upp liðið. Ágúst Gylfa, Sigþór Júlíusson, Bjarnólfur Lárusson, Sigmundur Kristjánsson, Jóhann Þórhallsson og Rúnar Kristinsson eru allir horfnir á braut. Í staðinn komu Grétar Sigfinnur Sigurðsson (Víkingur), Guðjón Baldvinsson (Stjarnan), Gunnar Örn Jónsson (Breiðablik), Jónas Guðni Sævarsson (Keflavík) og Viktor Bjarki Arnarsson (Lilleström), allt saman menn sem eru annað hvort góðir eða mjög efnilegir og engar ellikindur.

KR-ingar hafa verið duglegir að tala niður væntingar undanfarið, segjast vera að byggja upp til næstu 3-5 ára og það sé óraunhæft að tala um titilbaráttu fyrir þetta tímabilið. Það er nú kannski ekki óraunhæft, en það er aftur á móti ekkert vitlaust að stemma allar væntingar af og taka bara eitt skref í einu. Það hefur kannski vantað aðeins í vesturbæinn undanfarið? Það er þó vitamál að KR-ingar munu aldrei segja nei við meistaratitllinum.

Stefán Logi Magnússon, Gunnlaugur Jónsson, Grétar Sigfinnur, Pétur Marteinsson, Gunnar Örn, Viktor Bjarki, Jónas Guðni, Óskar Örn Hauksson, Björgólfur Takefusa, Guðjón Baldvinsson, Atli Jóhannsson og Grétar Hjartarson. Með þennan hóp af afbragðsleikmönnum er vitanlega ekki vitlaust að gera ráð fyrir því að KR verði í baráttu á öðrum enda töflunnar þetta ár en það síðasta. Svo má ekki gleyma Guðmundi Péturssyni sem virðist alltaf breyta gangi leikja þegar hann kemur inná.

Valur: Hvað er hugsanlega hægt að segja um Valsliðið sem allir knattspyrnuáhugamen sjá og vita ekki? Willum Þór Þórsson er að mínu mati besti þjálfari landsins, það er bara þannig. Hann hefur unnið allar deildir á íslandi sem þjálfari og búinn að gera góða hluti með gamla austurbæjarstórveldið. Menn mega ekki gleyma því að Valur hafði ekki orðið Íslandsmeistari í 20 ár þegar hann gerði þá að meisturum í fyrra. Willum er með fína blöndu af leikmönnum sem virðast allir vita hvaða hlutverki þeir gegna í liðinu. Að mínu mati er Valsliðið það besta á landinu í dag. Þeir hafa reyndar verið að eiga við einhver meiðsli á leikmönnum, en það er hluti af leiknum. Kjartan Sturluson er góður markvörður og er orðinn aðallandsliðsmarkvörður, en hefur þó átt það til að gera slæm mistök inná milli, en það virðist reyndar oft fylgja þeim. Atli Sveinn Þórarinsson stjórnar vörninni og er búinn að spila sinn fyrsta landsleik. Bjarni Ólafur Eiriksson og Birkir Már Sævarsson eru skemmtilegir og fljótir leikmenn sem hafa venjulega verið bakverðir en Rene Carlsen hefur víst verið að spila í vinstri bak og Bjarni Ólafur fyrir framan hann, þeir eru líka báðir með landsleik á bakinu. Pálmi Rafn Pálmason virðist síðan vera að stíga skrefið til fulls í það að vera afbragðsgóður leikmaður og margir spá því að hann muni springa út í sumar. Gummi Ben er síðan sér kapituli útaf fyrir sig, ef hann er meiðslalaus er hreinlega frábært að horfa á hann og virðist ekkert vera að slá af honum. Það er alveg á hreinu að hann væri ekki með jafnmarga leiki á Íslandi og vera ber ef að hnén á honum hefðu ekki verið svona brotthætt. Helgi Sigurðsson er síðan þessi týpíski markaskorari, það er hans eina hlutverk í hvaða liði sem er og hann stendur undir því. Hann mun skora þó nokkur mörk án nokkurs vafa, ef hann nær sér góðum af lærmeiðslunum sem hafa verið að hrjá hann í vetur. Svo var Dennis Bo víst að standa sig í æfingarleikjunum áður en hann meiddist á móti FH um daginn. Það er nánast ómögulegt að ætla að segja eitthvað meira um Valsliðið og í rauninni hefði hver sem er, sem hefur fylgst með fótbolta, sagt sér þetta. Sönnunargagnið liggur þó hér fyrir, Valur eru líklegastir.

Þróttur: Þróttur er skrýtið félag, með skrýtna stuðningsmenn. Þeir eru nýliðar í deildinni eins og Grindavík og Fjölnir. Líkt og hjá Grindavík verður tímabilið erfitt hjá Kötturum. Gunnar Oddsson á eftir að sanna sig almennilega sem þjálfari í efstu deild eftir að hafa æft sig með Reyni og Þrótt í neðri deildum. Hann hefur bætt töluvert við liðið frá síðasta tímabili Sigmundur Kristjánsson kemur með reynslu úr efstu deild frá KR og Bjarki Guðmundsson fyllir skarðið sem Ólafur Gunnarsson skyldi eftir sig í markinu. Jens Elvar Sævarsson er kominn aftur heim frá Fylki og svo fengu Þróttarar tvo brassa til liðs við sig sem eru mikið spurningamerki, svo ekki sé meira sagt. Frammi verður svo Hjörtur Hjartarsson, markahæsti maður 1.deildarinnar í fyrra.

Aðrir leikmenn en þeir sem hafa hér verið taldir upp hafa ekki mikla reynslu úr efstu deild og virðast fljótt á litið ekki hafa mikið í hana að gera. Það má þó ekki gleyma því að fótbolti snýst um liðsheildina og það er aldrei að vita en að fyrrnefndir menn geti dregið menn með sér. Ég get þó ekki gert að því en það kæmi mér að óvart ef að Þróttur færi upp fyrir 10 sætið í haust.

Jæja þá er það bara spáin eftir:

1.Valur – Lesið aftur umfjöllunina um Val ef þið skiljið ekki þessa spá

2. FH – Titlalaust tímabil hjá FH, fyrir utan meistarar meistarana jú

3. KR – Lækkun meðalaldurins mun skila sér

4. ÍA – Verjast þegar andstæðingurinn er með boltan og sækja þegar við náum honum (geisp og æl)

5. Breiðablik – Óli þarf að taka framfaraskref á næsta tímabili, og ekki seinna en það til að sanna að hann sé meira en efnilega góður þjálfari

6. Keflavík – Gætu farið hærra, og gætu endað neðar

7. Fylkir – Meðallið í anda Newcastle og West Ham?

8. Fjölnir – Stuð og stemming verður í fyrirrúmi, passið ykkur á timburmönnunum á næsta tímabili

9. Fram – Stórveldið í Safamýrinni sefur enn, enda komið í háa elli

10-11. HK – Get ekki gert upp hug minn um hvort HK eða Þróttur falli en ég held meira upp á HK og vona að þeir tolli uppi, það getur þó farið og hvorn vegin sem er

10-11. Þróttur – Sjá að ofan

12. Grindavík – Eysteinn Hauksson og Scott Ramsey bjarga þeim ekki. Vona að Scotty verði samt áfram í efstu deild, er of góður fyrir aðrar deildir eins og staðan er í dag.

Ég mátti ekki við þessu. Ekki núna, af hverju akkúrat núna, gegn allri minni betri vitund. Hvernig gat ég verið svona sofandi á verðinum. Hvernig gat ég leyft mér þann munað að slaka á vörnunum gagnvart henni. Hún hafði brotist inní undirmeðvitund mína án þess að ég hreyfði svo mikið sem litla fingur til varnar. Hún fór í gegnum veikasta hlekkinn í vörninni. Byrjaði sem fiðringur á nárasvæðinu og færði sig smám saman í blóðrásina og beindi henni allri á einn stað.

Ef þú nærð ekki að beina þrýstingnum útúr líkamanum á þessum tímapunkti, er útum þig. Ef þú nærð því er þér hins vegar borgið, það slaknar á þér og smám saman getur þú farið að huga að því að byggja upp varnirnar aftur. Ég var að sjálfssögðu ekki svo heppinn.

Nei í staðinn fyrir að losa mig við hana úr kerfinu, fór hún nú á hraðferð um blóðrásina. Ég finn fyrir því hvernig hún nálgast undirmeðvitundina sem er staðsett við hliðina á sálinni. Ykkur að segja eru sálin og undirmeðvitundin umvafnar görnunum í hverju einu okkar. Þess vegna getur verið erfitt að finna sálina í sér stundum, þar sem hún er í einhverri garnaflækju. Það er líka mjög mikilvægt að hún ruglist ekki og fari í sálina mína. Það er stórhættulegt að vera með kvenmann á sálinni, sama hver það er.

En þessi ætlar að gera hlutina rétt. Fyrr en varir er hún komin í undirmeðvitundina. Án þess að ég átti mig á því er ég farinn að hugsa um hana. Ég vakna upp á nóttinni frá draumum þar sem hún leikur öll aðalhlutverkin. Ég er þorskur á þurru landi og hún er slordísin sem gerir að mér. Sem hringlar í innvolsinu í hvert skipti sem ég sé hana. Hún hringsólar við garnirnar á mér í nokkra daga og viðheldur þannig fiðringnum í náranum. Stöðugur fiðringur.

Ég má ekki við stöðugum fiðringi, ekki núna. Ég á að vera heima fyrir framan ritvélina og skrifa mestu snilld sem sett hefur verið á prent. Það væri ekkert mál ef það væri ekki fyrir hana. Ég er mjög meðvitaður um mitt eigið ágæti. Það er bara eitt sem getur hindrað mann eins og mig á leið minni til frægðar og frama, konur eins og hún. Þrátt fyrir allt mitt ágæti tekur það tíma og mikla einbeitinug að skrifa. Stelpuskjátur eins og hún taka gredduna frá snillingum eins og mér og beinir henni í vitlausa átt. Tekur hana og treður henni í nárann, og snillingar eins og ég skrifa ekki með tittlingnum, heldur með hausnum. Ég er enginn helvítis Laxnes. Og nú skrifa ég ekki eins hratt og ekki eins vel. Af því að greddann er ekki í hausnum á mér lengur.

Þar eru bara hugmyndir mínar sem synda um eins og litlar sáðfrumur. Allar mínar hugmyndir munu aldrei komast á prent, því það er ekkert lengur til að ýta þeim út. Þær munu svamla um þangað til hún yfirtekur höfuð mitt. Þær munu aldrei fá að líta dagsins ljós, rétt eins og sáðfrumur mínar. Hún mun að öllum líkindum dvelja í nokkurn tíma í undirmeðvitundinni. Aðallega til að gera mig veikari fyrir en einnig til að undirbúa árásina á næsta viðkomustað. Hjartað er í raun og veru samt sem áður ekkert annað en áningarstaður fyrir síðasta vígið, heilabúið. Hún kemur bara aðeins við í hjartanu, svona rétt eins og til að stríða mér.

Í hvert skipti sem ég sé hana kippist það til, tekur aukaslög og stoppar næstum þess á milli. Með þessu áframhaldi verð ég orðinn hjartasjúklingur um þrítugt. Þegar ég ligg í fletinu mínu og horfi á auðan koddann við hliðina á mér berst hjartað mitt um af þrá til að hafa hana við hliðina á mér. Alvöru karlmenn eins og ég eiga ekki að hugsa svona. Sannir listamenn geta ekki látið koma sér svona úr jafnvægi.

Hún færist jafnt og þétt í átt að höfðinu. Ég finn hvernig allar mínar hugmyndir og þrár víkja smám saman úr hausnum fyrir henni. Ég berst á móti ég verð að halda áfram að skrifa, má ekki láta hugmyndir mínar deyja drottni sínum fyrir eitthvað eins lítilfjörlegt. Rithöfundar hafa barist gegn fötlun sinni, samfélaginu og alkhólisma. Þeir hafa barist í styrjöldum og lifað þær af. En þessi stelpa virðist hafa meiri áhrif en allt þetta. Ég sest niður í stólinn og held um höfuð mér, eins og að með því geti ég hindrað framgang hennar. Framgang réttvísarinnar kannski. Gat verið að ég ætti þetta kannski skilið, kannski átti ég ekkert betra skilið en að allar mínar hugmyndir og hugsjónir þurkast út ef ég gat ekki varið þær betur en þetta. Nú er orðinn holur innan á mér hausinn. Það er bara hún, ég man varla nafn mitt lengur, hvað þá annað.

Allar mínar hugmyndir og plön hafa sogast útúr mér og langt útá hafsauga. Það eina sem ég man er hún. Ég man hvernig lykt er af henni, hún er falleg þegar hún brosir. Ég man allt sem hún hefur sagt mér. Hvað hún hefur upplifað, hvað henni líkar og hvað hún hatar. Ég er kominn með hana á heilann. Það er engin leið til baka. Bráðum verð ég farinn að borga reikninga fyrir hana, jafnvel þó ég þurfi að selja gítarinn minn, samt sem áður mun ég gera það. Bara til að fá bros frá henni. Kannski fæ ég ekkert annað en broskal í sms-i eða á msn-inu, en samt verður það þess virði.

Hvað hefur komið fyrir mig, svona eiga rithföfundar ekki að hugsa. Ásmundur Kristinsson, Eric Blair og Halldór Guðjónson myndu allir snúa sér við í gröfinni ef þeir teldu mig til félaga sinna á ritvellinum. En ég á það ekki skilið. Ég brást skyldum mínum sem rithöfundur. Við megum ekki leyfa okkur að vera berskjaldaðir eins og ég er orðinn núna. Ég á eftir að gera mig að fífli, það er í rauninni ekkert annað sem ég á eftir. Ég reyni að halda uppi samræðum við hana, en þær verða aldrei að neinu. Ég get ekki myndað einfaldar setningar án þess að koma út eins og sauður. Ég sem var einu sinni svo nálægt því að sigra heiminn með hugsunum mínum og orðum. Bara rétt áðan, áður en hún tók mig yfir. Ég held samt áfram að reyna, reyni jafnvel að halda í síðasta hálmstrá skáldargáfu minnar og reyna að hífa mig upp á hennar plan með fögrum gullhömrum. Þeir munu þó varla vera skiljanlegir fyrir nokkurn mann. Ég mun sennilega gera tilraun til að heilla hana með söng, en hætta snarlega við þegar ég teygi mig í gítarinn sem ég er þá þegar búinn að selja til að borga sekt hrifningar minnar á henni.

Nú er ég hættur að sitja fyrir framan ritvélina, stari þess í stað á myndir af henni. Ég dáist af þessari sköpun, aldrei hefði mér tekist að skapa neitt í líkingu við hana. Kannski var það bara rífandi lukka að hún hafði ráðist inní mig. Hún hafði stöðvað tilraunir mínar í að skapa fullkomnun. Núna sé ég að foreldrum hennar hafði tekist ætlunarverk mitt löngu áður en ég hófst handa. Ég verð varla með sjálfum mér það sem eftir verður. Ég mun aldrei skrifa staf framar, og ekki verður heillavænlegt fyrir mig að reyna að læra eitthvað. Í höfðinu kemst bara eitt fyrir, og það er hún. Öll leyndarmál heimsins færu fyrir lítið þó ég fengi að heyra þau.

Hvert sem ég lít sé ég eitthvað sem færir hugann enn nær henni. Ég hlýt að vera á leiðinni til geðveikis, ég finn fyrir áður óþekktri tilfinningu. Aldrei áður hefur manneskja komist svona langt, það er eins og að hún sé kominn lengra en í nárann, undirmeðvitundina, hjartað og heilann. Hvað er eftir? Ég á ekkert eftir. Mér líður illa þegar ég er ekki að tala við hana og bölva sjálfum mér í hljóði þegar ég er farinn að peppa hana upp í nánast hvað sem er. Hversdagslegustu búðarferðir hljóma eins og einhver sigurför þegar ég lýsi yfir þeirri staðföstu trú minni að hún geti tekist á við hana hvenær sem er. Eða bara hvað sem er, hvenær sem er. Ég geri allt til að vera hjálpsami samverjinn, og vona um leið að laun erfiðisins verði meiri en þess sem ég hef lesið um í Bíblíunni.

Mér líður eins og stjörnu sem er að hrapa. Ég var skærasta stjarnan, en hef gefið mig algjörlega á vald hennar. Áreksturinn við botninn verður hrikalegur, þá mun ég snúa veröldinni gjörsamlega á hvolf. Ég stend fyrir framan húsið hennar með rauðvínsflösku og músagildru. Músagildru því að ég fann hvergi rósir til að gefa henni. Músagildru því ég er hræddur við samkeppni, þó að í samanburði við mig séu aðrir menn mýs.

Ætla að biðja ykkur að taka sérstaklega vel eftir 3 efstu línunum í þessari grein. Ég er meira að segja búinn að lýsa það aðeins upp fyrir ykkur. En þetta birtist sem sagt fyrir 44 árum síðan!...



Ég hef ennþá gaman að Bítlunum

Önnur vika mín í þessu helvíti sem kallast bakmeiðsli/hugsanlegt brjosklos er að ljúka. Fór til læknis á mánudaginn í síðustu viku, eins og þeir muna sem lásu bloggið mitt þá. (sem samkvæmt kommentum var bara gunnar, og jú biggi veit ég líka). Læknirinn hét Óttar, þannig að þið viljið kannski upphugsa gæsalappir í kringum orðið læknir!

Hann bjóst nú ekki við að brjóstklos væri. Nei aldeilis ekki, gaf svo sem ágætis skýringu á því. Hún var sú að fyrst að verkurinn leiddi AÐEINS niður að hnjám, en ekki niður fyrir, væri þetta líklega bara skessuskot. Svo sagði "læknirinn" og henti í mig lyfseðli uppá 600 mg ibúfen. Viku seinna höfðu töflurnar lítið gert fyrir mig. Í raun og veru var ég verri, því verkurinn var kominn niður í ökkla. Ég pantaði þannig annan tíma, og bað um að fá að hitta einhvern af alvöru læknunum í þetta skiptið. Fór til hans í dag. Fékk hjá honum tvær tegundir af töflum í viðbót en hann byrjaði á því að panta segulómun á hrygginn á mér á Akureyri. Fékk tíma 5.mars.

Ég hefði reyndar alveg verið til í að kíkja til Reykjavíkur í þetta, en best að fara bara sem styst. Það er reyndar spurning hvort að maður kíki svo bara ekki suður á bílnum þegar maður er búinn í ómuninni og kíkja á þessi gáfumenni sem maður þekkir þar? Hvað segiði um það?

Reyndar er ég nú að vonast til að ég verði farinn að vinna aftur þá, en ég er samt ekkert alltof bjartsýnn á það í sannleika sagt. Ég er reyndar orðinn ágætur þegar ég sit, svona ef ég passa að vera í góðri stellingu og ekki í sömu of lengi. En ef ég lappa eitthvað þá fer dæmið að versna.
Ég fór til dæmis niðrí kaupfélag að versla í vikunni, eftir að ég fékk afsökunarbeiðni frá Helgu að sjálfssögðu(sjá næstsíðustu færslu). Ég var þar inni í svona cirka 10 mínútur, og ég sver það að gömul kona í göngugrind fór fram úr mér á leiðinni út. Verkurinn var hrikalegur, og ég til mig hafa alveg kynnst sársauka eftir að hafa fengið lyftarann upp löppina hérna forðum daga.

Nenni bara ekki að skrifa meira núna, en endilega látið mig vita borgarbúar hvað ykkur finnst um hugmyndina mína. Og ef einhvern vill vera góður við mig, þá gefur hann mér staf, eða segir mér hvar ég get nálgast svoleiðis

Og já, í tilefni af öllum töflunum sem ég er að éta núna, Bring I This To You
Drug Drug Druggy (live) með Manic Street Preachers

Hann var í fríi og lá í landi
að leysa af heima var enginn vandi,
konan var að því komin að fæða
og hvergi um húshjálp að ræða,
En hvað munar karlmann um kerlingarstörfin
þó kanski sé stundum fyrir þau þörfin?
Konan var heima og hafði engu að sinna
nema hugsa um krakka, það er ekki vinna.
Hún sagði: Elskan þú þarft ekkert að gera,
aðeins hjá börnunum heima að vera,
ég er búin að öllu, þvo og þjóna,
þú þarft ekki að bæta, sauma eða prjóna.
Matur er útbúin allur í kistunni,
það ætti að duga svona í fyrstunni,
aðeins að líta eftir öngunum átta,
ylja upp matinn og láta þau hátta”
Nú skyldi hann hafa það náðugt og lesa
og ná sér í ærlegan skemmtipésa,
hann var ekki sestur og var nokkuð hissa
er vældi í krakka: “mér þarf að pissa”
Vart þeirri athöfn var að ljúka
er veinaði annar: “Ég þarf að kúka”
Þarna var engin einasti friður
ef ætlaði hann að tylla sér niður,
Dagurinn leið svo í sífelldum önnum
sem ei voru bjóðandi mönnum,
þvílikt og annað eins aldrei í lífinu
útstaðið hafði hann í veraldarkífinu.
Ölduna stíga í ósjó og brælum
var ekkert hjá þessu, það kallaði hann sælu,
en þeytast um kófsveittur skammtandi og skeinandi
skiljandi áflogaseggina veinandi!
Ef eitt þurfti að éta varð annað að skíta
og engin friður í bók að líta,
en hún sagði; “Elskan.þú þarft ekkert að gera
aðeins hjá börnunum heima að vera,”
Nú voru krakkarnir komnir í rúmið,
Kyrrlátt og sefandi vornætur húmið
seiddi í draumheimana angana átta
en ekki var pabbi farin að hátta. Hann stóð þarna úfin úrvinda og sveittur
yfir sig stressaður,svangur og þreyttur,
og horfði yfir stofuna:”hamingjan sanna
hér á að teljast bústaður manna,
“Það skyldi hann aldrei á ævinni gera
í afleysingu slíkri sem þessari vera,
þó væri í boði og á þvi væri raunin
að þau væru tvöfölduð skipstjóralaunin”
En þetta á konan kauplaust að vinna
og kallað að hún hafi engu að sinna
af daglangri reynslu hans virtist það vera
að væri stundum eitthvað að gera.
Áfram með störfin ótt líður tíminn
Æ” aldrei friður nú hringir síminn,
halló, var sagt, það er sætt ég túlka,
þér er sonur fæddur og yndisleg stúlka.
Hann settist á stól og fann til svima og klígju,
hvað sagði hún að krakkarnir væru orðnir tíu,”
Ég þarf að taka til öruggra varna,
ég ákveð á stundinni að hætta að barn

Já ég er ekki í vinnunni núna og veit ekkert hvað ég á af mér að gera, þannig að ég ákvað að henda inn einni færlsu hérna.

 

Þið eruð kannski að velta fyrir ykkur af hverju ég er ekki í vinnunni, en ég gafst upp í hádeginu. Það er það sama og venjulega, bakið eða eitthvað á því svæði. Ég veit varla hvað ég á að halda lengur. Þetta virðist vera meira í mjöðminni núna vinstra megin og leiðir niður í fót, sem er ekkert sérstaklega þægilegt. Ég er búinn að finna fyrir þessu síðan á þriðjudaginn í síðustu viku og það er eiginlega alveg sama hvað ég geri ég finn til. Labba upp stiga eða bara labba yfir höfuð, standa, sitja, liggja. Tala nú ekki um ef ég held á einhverju eða beygi mig. Ég var svipaður fyrir jól, en þá leyddi þetta reyndar niður báðar rasskinnarnar og niður undir hné, sem var alveg djöfullegt. Andri heldur því fram að ég sé með brjóstklos í baki, sem ég er reyndar skíthræddur við. Gutti telur aftur á móti að mjaðmaliðurinn sé í einhverju rugli. Eftir um það bil klukkutíma ætla ég að heyra hvað læknirinn segir. Með minni heppni þá verð ég bæði með brjóstklos og ónýtan mjaðmalið.

 

Ég prófaði að vera rólegur um helgina, og það er alveg ótrúlegt hverju maður getur komið í verk á laugardögum og sunnudögum. Tók til í herberginu mínu og endurskipulagði það, rakaði mig, vann póker(kemur rólegheitunum reyndar ekkert við og byrjaði loksins af alvöru á skáldssögunni sem ég er búinn að vera með í maganum síðustu tvo mánuði. Það gengur bara ágætlega miðað við stuttan tíma, og nú er bara að halda áfram að skrifa og koma fleiri punktum uppá vegg svo maður hafi þetta nú fyrir framan sig allt saman.

 

Fór í kaupfélagið í hádeginu og var stórlega ofboðið. Ég stend í röð við kassann og bíð eftir að Helga, sem er að mínu mati holdgervingur Kaupfélagsins, afgreiði mig. Á undan mér er einhver lúðulakki frá JG bílum, sem skiptir svo sem ekki máli. Og það er ekkert með það heldur raðar Helga blessuninn vörunum í pokann fyrir manninn, sem var bæði stór og stæðilegur og ekki á neinn hátt líkamlega fatlaður. Ég kippti mér svo sem ekkert upp við þetta, Helga er jú þekkt fyrir almennilegheit sín. Það sem sló mig hins vegar var að þegar að kom að mér henti hún bara pokanum til hliðar og datt greinilega ekki til hugar að raða í hann fyrir mig! Samt var enginn á eftir mér í röðinni og ég held að, með fullri virðingu fyrir sjálfum mér, það fari ekkert á milli mála þessa daganna að ég er meira fatlaður en sá sem var á undan mér. Það vita allir sem hafa séð mig staulast um. Ég get því ekki en velt því fyrir mér hvað gerir mig að verri kúnna en glæpamennina hjá JG bílum. Undanfarið hef ég vanið komur mínar í Kaupfélagið, sem ætti að gleðja félaga Gunnar, og hef ekki komið inní Bónus síðan einhverntíma fyrir jól. Ástæðan fyrir því er greinilega ekki hagsýni, heldur einföld leti. Það er jú aðeins styttra í Kaupfélagið en Bónus heiman frá mér. Ég tel mig því vera einn af fastakúnnum Kaupfélagsins, ég versla þar hvern einasta dag nánast. Ég er því knúinn til þess að heimta að það sé komið fram við mig til jafns við aðra viðskiptavini kaupfélagsins. Ég mun ennfremur íhuga það alvarlega að færa viðskipti mín annað þangað til ég fæ afsökunarbeiðni, bæði frá kaupfélagsstjóranum og Helgu. Treysti því að Gunnar kippi þessu í liðinn, enda öllum hnútur kunnugur þar.

 

Annars er þetta nóg af rausi í bili. Látið í ykkur heyra 

Halló fallega fólk. Þar sem að jólin eru liðin og hin hversdagslegi veruleiki umlykur okkur öll með sínu svartnætti ef ég ákveðið að gefa ykkur öllum litla gjöf.

Eitt lítið lag eftir uppáhalds mýrarskáldið ykkar, og ykkur alveg að kosntaðarlausu. Þetta er lag sem ég samdi í haust en ég tók þetta "demó" ekki upp fyrr en í desember að sérstöku tilefni.

Það eina sem þið þurfið að gera er að fara hingað:http://rapidshare.com/files/84852628/Dancing_with_an_angel__with_a_smile_on_my_face_.mp3.html

og þá getið þið fengið lagið. Í staðinn fyrir lagið vil ég að allir þeir sem ná sér í það segi frá því hérna fyrir neðan í Kommentunum þannig að ég viti hverjir séu hugrakkir og hverjir ekki. Þið megið líka alveg segja ykkar skoðun á laginu, er opinn fyrir öllu.

En ég læt þetta duga núna, verði ykkur að góðu.

 

Kveðja Mýrarskáldið

 

Þetta er pínu mál að downloada þessu þarna, en þið farið bara í free takkann þarna sem birtist og fylgið leiðbeiningunum. Þetta tekur svona 2 mínútur mesta lagi áður en þið eruð kominn með snildinna í hendurnar  

Ég er á flugvelli. Ég sé fólk koma og fara. Ég sé allar tegundir fólks, drykkjufólk, farþega, ríkisbubba, einstæðar mæður, fólk bara venjulegt fólk. Enginn virðist vera einn á flugvelli. Allir koma með einhverjum sem þeir geta kvatt áður en lagt er af stað uppí vélina, og þegar snúið er til baka bíða útbreiddir faðmar ástvina. Allir hafa faðma til að hverfa í og láta vísa sér réttu leiðina eftir langt og erfitt flug. Allir hafa einhvern nema ég, og ég þarf ekki einhvern. Ég þarf þig.

Another head aches, another heart breaks
I am so much older than I can take
And my affection, well it comes and goes
I need direction to perfection

Allt er breytt, klukkutímarnir líða hægar en venjulega og þar af leiðandi virðast dagarnir vera óendanlega langir. Ég hef týnt öllum áttum og veit ekki lengur hvert ég stefni, ég líð bara um á vellinum og reyni að láta dagana líða hjá. Af öllum mínum samböndum var þetta það besta, alvöru platonískt samband milli konu og einhverskonar vísis að manni. Við þurftum ekki líkamlegt samband, það var óþarft. Það var hún sem kom mér á flug, flug sem var algjörlega laust við alla ókyrrð í lofti. Þannig er það allavega í minningunni. Ef ókyrrð var til staðar var ferðin með henni of spennandi og skemmtileg til að láta eitthvað annað skyggja á hana. Tíminn var einu sinni vinur minn, en ekki lengur. Tíminn er minn versti óvinur nú til dags. Best er að gleyma tímanum algjörlega, eins og ég gerði svo oft með henni.

Looking back at sunsets on the Eastside
We lost track of the time
Dreams aren't what they used to be

Ég hafði fengið aðvaranir, mér hafði verið sagt að svona hlutir væru gerðir til að bíta mann í rassinn, að ekkert gott gæti hlotist af þessu. Hlutirnir hafa vissulega breyst, en ég er ennþá sannfærður um að engar af þessum aðvörunum hafi verið réttar. Það er við engan annan að sakast en mig sjálfan. Það er erfitt að þurfa að horfast í augu við sjálfan sig þegar slíkt liggur á samviskunni. En ég hef samt ekki breyst, ég er eins og ég var áður og ég vona að það hafi verið góður. Hún hlýtur að vita það.

These changes ain't changing me
The gold-hearted boy I used to be

Það er hægt að halda því fram að þetta hafi verið ást. Vissulega var þetta ást, en ekki ást eins og fólk skilgreinir hana allajafna, heldur ást sem ég held að fáir verði svo heppnir að kynnast. Platónísk ást á platonísku sambandi. Það skilur enginn þá tegund væntumþykju sem ekki hefur kynnst henni sjálfur. Kannski er það ástæðan fyrir því að svo fáir skilja mig fullkomlega. Manni þykir vænna um svona samband en öll önnur sambönd því þau eru svo sjaldgjæf. Og þá vara þeir sem ekkert vita mann við, að nú sé að verða nóg komið.

With the pain that you drain from love
In a car with a girl, promise me she's not your world

Sársaukin er mikill þegar hlutir sem eru þér kærir hverfa, ekkert býr mann betur undir leiklist lífsins en að þurfa að halda andlitinu allan daginn og geta ekki sýnt sitt raunverulega sjálf. Það gerir það heldur enginn nokkurn tíma, menn eru litnir hornauga fyrir minni sakir. Ég hugsa með mér að hlutirnir séu vissulega að lagast og aldrei sé að vita hvenær ég fæ aftur tækifæri til að eyða með henni tíma, og reyni að ylja mér við tilhugsunina. Ég veit hversu yndisleg sú stund yrði, nánast ólýsanleg. Ég byrja að brosa ósjálfrátt.

It's like a cigarette in the mouth
Or a handshake in the doorway
I look at you and smile because I'm fine

En svo lít ég á klukkuna, hún sýnir ekki lengur mínútur og klukkutíma heldur daga og mánuði. Klukkan er alveg að verða 6, hún var 0 þegar afdrifaríkustu mistök mín litu dagsins ljós. Þegar ég hugsa um að frá því séu að verða 6 þá fyllist ég efa um að slíkan tíma sé hægt að lækna. Tíminn hefur ekki læknað mín sár, sár mín hafa ekki gróið með tímanum. Tíminn hefur aðeins grafið sig í sár mín og með tímanum munu koma drep í þau. Tíminn mun ekki lækna mín sár, aðeins hún getur læknað mig. Og þar sem ég stend í miðri flugvallarbyggingunni og hugsa allt þetta gefst ég upp. Allar þær brynjur sem ég hef byggt upp, grímur gleði og sársaukalaus lífs hrynja af mér og ég græt.

Jólalag heyrist í bakgrunni og smám saman hætti ég að sjá allar jólaskreytingarnar fyrir tárum. Skreytingar sem eiga að minna mig á tíma gleði og ljós og birtu og yls. En því mun ég ekki finna fyrir fyrr en hlutirnir lagast. Glaður skipti ég jólunum út ef hlutirnir kæmust í samt lag í staðinn. Allt þetta flýgur um huga minn þar sem ég stend grátandi innan um allt þetta ókunnuga fólk í flugstöðinni.

En það tekur enginn eftir mér, það hafa allir einhverja aðra til að hugsa um á þessum stað. Ég er aleinn með öllum. Á bak við mig heyri ég sagt “gleðileg jól”

Jordan ætti svo sannarlega að líta í eigin barm, enda finnst mér mun meira til hans koma heldur en hjá frú Beckham. Hann er líka úr sílikoni. Jordan ætti samt að tala varlega um að fólk geri lítið við lífs sitt, því þó hún hafi vissulega rétt fyrir sér með frú Beckham þá veit ég ekki til þess að frú Andre hafi gert mikið meira við sitt líf, fyrir utan náttla að taka við fleiri meðlimum í upptyppingafélagið sitt heldur en Victoria.

Ég trúi þessu bara ekki 66 heimsóknir í dag! hvaða fólk er þetta eiginlega... allir sem koma hérna að segja hæ í komment og endilega eitthvað fleira gáfulegt.. það kemur blogg á, eigum við að segja á morgun eða hinn í staðinn. Díll?

ég myndi allavega ekki treysta mér að senda tíkall þarna á milli, það er aðeins hægt við bestu aðstæður og þær hefur victoria ekki. Þetta er agalegur einkahúmor, hvað skilja hann margir sem lesa þetta?

Jæja ég ætla að láta heyra í mér hérna aftur, þrátt fyrir að fáir virðist hafa lesið síðasta blogg hjá mér. En ég er annars byrjaður að vinna aftur, eftir erfiða bakveiki í síðustu viku. Ég mætti reyndar í vinnuna á fimmtudaginn fyrir viku, eða daginn eftir að ég bloggaði síðast. Ég mætti algjörlega ósofinn í vinnuna, þar sem ég gat ekki sofnað um nóttina af ákveðnum ástæðum. Mætti sem sagt klukkan 8 í Fellabæinn og var bara furðuferskur, var sendur beinustu leið í Egilstaðaskóla með Smára að klára að setja upp rennihurð. Allt gekk þetta eins og í sögu, þangað til svona hálf 11 þegar ég var búinn að vera vakandi í rúmlega sólarhring. Ég fann svona aðeins að krafturinn var að minnka jafnt og þétt. Ég hugsaði samt með mér að þetta myndi nú allt saman sleppa til, það væri stutt í matartímann þar sem ég gæti skroppið heim og lagt mig í svona um það bil klukkutíma. Það gerðist hins vegar ekki, hvernig sem ég reyndi þá lognuðust augun bara ekki aftur.

Seinni helmingur dagsins var algjört helvíti, og ég ekki staddur á besta stað til þess að þjást við svefnleysi. Það er hreint ótrúlegt hvað unglingar geta verið pirrandi og háværir. Ég hélt á tímabili að ég næði ekki að halda mínu jafnaðargeðí sem ég er einmitt svo þekktur fyrir. Sá fyrir mér fyrirsagnirnar í blöðunum, Svefnlaus smiður gengur berserks gang í grunnskóla. Það er ótrúlegt hvað allt er erfitt þegar maður er búinn að vera vakandi í 32 tíma (kl 6). Þegar ég kláraði svo vinnudaginn voru komnir 33 tímar frá því að ég reis síðast úr rekkju. Ég dreif mig heim og nánast beint upp í rúm en sofnaði samt sem áður ekki fyrr en að ganga 10 um kvöldið!!! Ég var sem sagt vakandi í rúmlega 35 tíma eða næstum einn og hálfan sólarhring.

Helgin gekk síðan bara sinn vanagang, virðist lítið breytast, alltaf 3 dagar í helgi. Hitti Gunnu frænku aðeins en hún er einmitt í húsó og hún kíkti við bæði á föstudags- og laugardagskvöld með Þóru herbergisfélaga sínum. Greinilegt að maður verður eitthvað nálægt Húsó í haust.

Á mánudaginn duttu síðan allar dauðar lýs úr hárinu á mér (eða því litla sem eftir er) þegar Jude hringdi í mig. Fyrir þá sem ekki vita þá er Jude 23 ára enskur strákur sem er búinn að ferðast um heiminn þverann og endilangan meira eða minna síðan hann var 17-18 ára ef ég man rétt. Hann hefur komið tvisvar til Íslands og kynntist ég honum í kringum kosningabaráttuna í vor en hann var trúbador okkar Frjálslynda flokksins hér í Norð-austurkjördæmi. Hann var sem sagt staddur á Egilstöðum á leiðinni á Seyðisfjörð þar sem hann átti far með Norrænu til Færeyja í gær. Ég hitti “the bloody british wanker” eins og ég kalla hann fljótlega eftir vinnu á mánudaginn og skunduðum við á Kaffi Nielsen þar sem við gerðum það sem bretar gera best, drekka 2-3 kollur. Ég tók svo ekki annað í mál en að hann myndi “krassa” í sófanum eftir að hann var farinn að spyrja að því hvar tjaldstæðið væri. Ekki nokkur ástæða til að láta hann kúldrast í tjaldi á köldum haustnóttum þegar maður á góða sófa.

Við Oddur skutluðum Jude svo á Seyðisfjörð á þriðjudaginn þar sem hann ætlaði að gista fram á miðvikudag. Þar skellti ég mér á Ölduna og snæddi þar ristaðar lamba fille alveg stórkostlega gott. Við skyldum Jude svo eftir á tjaldstæðinu og óskuðum honum góðrar ferðar til Færeyja, þar sem hann ætlar að vera í 8 daga. Svo liggur leið hans til Hjaltlandseyja og þaðan fer hann svo til Skotlands og þaðan fer hann síðan yfir allt England og endar í Suð-vestur Frakklandi einhversstaðar þar sem foreldrar hans búa. Hann verður nú samt ekki lengi þar, en í október liggur leið hans til Finnlands þar sem hann ætlar að verða framm í janúar. Stefnan hjá honum er síðan sett á Suður-Ameríku í Febrúar. Alveg magnaður flakkari þessi drengur. Stórskemmtilegur líka, verst að Zunderman var hvergi nálægur með Gin-flösku að þessu sinni.

Íslendingar tóku svo til og unnu N-Íra í landsleik í gær. Sigur sem þeir tileinkuðu Ásgeiri heitnum Elíassyni. Leikurinn var ekki mikið fyrir augað en baráttan var í lagi, og alveg kominn tími til að við fengjum smá heppni í lið með okkur. Það var líka alveg kominn tími til að frændi minn, Ármann Smári, fengi almennilegt tækifæri. Stoltur af stráknum að skora þetta mark. Ég get heldur ekki sagt að mér hafi þótt leiðinlegt að Keith Gillespie hafi skorað sigurmarkið fyrir okkur, en hann var með eindæmum leiðinlegur í þessum leik sítuðandi í dómaranum og gat hreinlega ekki neitt. Í rauninni fannst mér þetta Norður Írska lið ótrúlega leiðinlegt, samt töluðu Gillespie og Baird um hvað þeir hefðu nú spilað vel. Mér finnst frammistaða þeirra bara ekkert eiga skylt við það að spila vel, þeir voru vissulega miklu meira með boltann á stóru köflum í leiknum og náðu nú ekki að gera mikið með hann, fyrir utan reyndar hörku sláarskot sem þeir áttu.

Síðustu tveir leikir hafa skilað góðum árangri, þó að spánarleikurinn hafi vissulega verið betri, í alla staði. En 4 stig úr þeim er góður árangur sérstaklega þar sem við vorum með jafnmörg stig fyrir leikina. Núna er takmarkið ekkert annað en að ná 14 stigum í riðlinum, en leikirnir gegn Lettum og Liectensteinum eiga að vinnast og ekkert annað.

Ég heyrði síðan nýja íslenska samvinnu í vikunni. Sniglabandið og Nylon að taka lagið Britney. Ég skil bara ekki hvað mönnum finnst sérstakt eða merkilegt við Nylon, og eiginlega Sniglabandið ef út í það er farið. Sniglabandið er í mesta lagi skemmtikraftar með góðum hljóðfæraleikurum innanborðs sem hafa gefið út ógryni af lögum og fæst af þeim skemmtileg. Ég ætla samt sem áður að láta þá eiga sig og einbeita mér eingöngu að Nylon gæsunum. Ef þið hlustið á viðlagið þá heyrist ein “söngkonan” reyna sitt allra besta til að vera dulítið kúl og setja smá auka kraft í lagið sem kemur út eins og gæs sem hefur verið skotin í fótinn. En hvað finnst ykkur um Nylon? Eða Sniglabandið, Norður-Íra? Eða hreinlega lífið? Eða bara mig? Já svona segið ykkar skoðun og kvittið